Պատմություն

Զվարթնոց տաճարը կառուցվել է 641-661 թթ. կաթողիկոս Ներսես Շինողի կողմից, VII դ. Հայաստանի ամենամեծ ու ամենահամարձակ ճարտարապետական ծրագիրը։ X դ. երկրաշարժից ավերվել է, ու 2000 թ. ավելացվել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Անունը կապված է «զվարթ» բառի հետ, ինչը նշանակում է ուրախ կամ պայծառ, ու «զվարթաց»՝ երկնային զորքեր հասկացության հետ, ինչն անվանը տալիս է «հրեշտակների բնակարան» իմաստ։ Շրջանաձև հատակագծով, բաց սյունաշարերով ու վերևից ֆիլտրվող լույսով, տաճարը ձևավորվել էր որպես տարածք, ուր ճարտարապետությունն ու լույսը միասին են աշխատում։

Տեսնելու են նրբագեղ փորագրված կապիտելներ, ֆրիզ, հնագույն խճանկարի բեկորներ, շրջանաձև հատակագիծ ու մասամբ վերականգնված սյուներ, Արարատ լեռան համայնապատկերով ֆոնին։

Տեղամասի թանգարանը պահպանում է փորագրված տարրեր ու ճարտարապետական բեկորներ։ Ամենալավն է Էջմիածնի ու Հռիփսիմեի հետ նույն օրը այցելել։

Ինչ անել

Ավերակների ու սյուների ուսումնասիրություն, տեղամասի թանգարան, Արարատի ու Արագածի համայնապատկեր, Էջմիածնի հետ համատեղ ուղևորություն։

Ինչպես հասնել

Երևանից մոտ 20 կմ, Էջմիածնից մոտ 2 կմ։ Ավտոբուս դեպի Էջմիածին կամ մեքենայով։